ဖျက်ပိုးရောဂါ

ခြောက်သွေ့သော ရာသီဥတုတွင် အဖြစ်များပြီး အပင်အစိတ်အပိုင်းအားလုံးကို ဖျက်ဆီးနိုင်သော အန္တရာယ်များသည့် ဖျက်ပိုးပြဿနာဖြစ်ပါသည်။ ယင်ဖြူများသည် ငရုတ်ရွက်များ၏ အောက်ဘက်တွင် နေထိုင်ကျက်စားပြီး အရွက်များ၏ အရည်များကို စုပ်ယူခြင်းဖြင့် အရွက်များအဝါရောင်ပြောင်းညှိုးနွမ်းစေကာ ၎င်းတို့ထုတ်လွှတ်သော ကပ်စေးနှဲသည့်အရာများကြောင့် အရွက်များပေါ်တွင် အနက်ရောင်မှိုများဖုံးအုပ်ပြီး ခြောက်သွေ့ကြွေကျခြင်းအထိ ဖြစ်စေနိုင်ပါသည်။ အထူးသဖြင့် ၎င်းတို့သည် ငရုတ်ရွက်လိပ်ဗိုင်းရပ်စ် (Chilli Leaf Curl Virus) ကို ကူးစက်ပျံ့နှံ့စေသော အဓိကပိုးမွှားများဖြစ်ပြီး အပင်များကို ဗိုင်းရပ်စ်ရောဂါများပါ ကူးစက်စေကာ အသီးများသေးငယ်စေပြီး အထွက်နှုန်းနှင့် အရည်အသွေးကို များစွာ ထိခိုက်စေပါသည်။ ဤဖျက်ပိုးသည် အလျင်အမြန် ပျံ့နှံ့တတ်ပြီး စိုက်ခင်းတစ်ခုလုံးကို ပျက်စီးစေနိုင်သောကြောင့်၊ ပိုးမကျရောက်မီ အဝါရောင်ကော်ထောင်ချောက်များဖြင့် ကြိုတင်ကာကွယ်ခြင်း၊ ဗိုင်းရပ်စ်ရပင်များကို နှုတ်ယူဖျက်ဆီးခြင်းနှင့် ကျရောက်ပါက အစီတာမီပရစ် (Acetamiprid) သို့မဟုတ် သီယာမီသိုဇင် (Thiamethoxam) ကဲ့သို့သော စနစ်ပိုးသတ်ဆေးများဖြင့် စနစ်တကျ ထိန်းချုပ်ကုသရန် အထူးလိုအပ်ပါသည်။

အရွက်များပေါ်တွင် ဖြူဖွေးသောပိုးကောင်များကျရောက်ခြင်း၊ အရွက်များအဝါရောင်ပြောင်းညှိုးနွမ်းခြင်း၊ အရွက်များခြောက်သွေ့ကြွေကျခြင်း၊ အပင်များကြီးထွားမှုနှေးကွေးခြင်း၊ အသီးများသေးငယ်ခြင်းနှင့် အရည်အသွေးကျဆင်းခြင်း၊ ဗိုင်းရပ်စ်ရောဂါများကူးစက်ခြင်း၊ အထွက်နှုန်းလျော့ကျခြင်း

ပိုးသတ်ဆေးများဖြန်းခြင်း၊ ဇီဝပိုးသတ်ဆေးများအသုံးပြုခြင်း၊ သီးလှည့်စိုက်ပျိုးခြင်း၊ ရေသွင်းရေထုတ်စနစ်ကောင်းမွန်စေခြင်း၊ ရောဂါကျရောက်သောအရွက်များနှင့် အသီးများကိုဖယ်ရှားခြင်း၊ သီးနှံကြားကွက်ကျယ်စေခြင်း၊ ပိုးကောင်များ၏ဥများကိုဖျက်ဆီးခြင်း